Kilit


Gece, koridorun sonundaki kapı kitlenir.  

Bir gıcırtı, sonra sükût... derin, keskin.  

O soluk alır duvarın ardında,  

Her nefes, paslı bir çivinin dönüşü gömleğime.  

Ben, kırık bir anahtar deliğinden,  

Karanlığın çiğneyişini izlerim.  


Sen ise, sıcak bir nefestesin telefonun camında,  

Sabahı taşıyan bir çorba kasesi buharında.  

Dokunuşun, terliğin yumuşak gıcırtısı,  

Sığınak kapım, kilitsiz.  

Ama aramızda gerilmiş o incecik ip,  

Cambazın sallandığı...  


Ve aşağıda, dipsiz bir kuyu değil,  

O var.  

Yüzü belirsiz, gölgesi uzun.  

Düşsem, önce ona çarpacağım,  

Sonra sana ulaşamayacağım.  

İp sarsılır, ben titrerim.  

Seninle olan her adım,  

Onun üzerimdeki bakışıyla sınanır.  


Kırılırım. Cam kırıkları gibi dağılır sesim duvarlarda.  

Öfke, bir çakıl taşı sıkışmış boğazımda.  

Seni özlerim. Kokunu, sözlerini.  

Ama onun kapısı, demirden bir dil.  

Söker aklımı, kilitleyemem bile.  


Bazen... çok karanlık bazen.  

O nefes kesilse, o kapı bir daha açılmasa,  

Sadece çürüyen tahtaların sesi kalsa...  

İstemem. İsterim. Kilit tutmaz bu isyanı.  

Vicdanın paslı zinciri sıkar boynumu.  


Uyurum. Belki.  

Rüyamda yürürüm o ipin üstünde,  

Sarsılmadan. Sen, karşıda, ellerin uzanmış.  

O yok. Sadece boşluk, sessiz ve yumuşak.  

Uyanırım. Kapı gıcırdar.  

O nefes, hâlâ orada.  

Ve ip, hâlâ gerilmiş.  

Sen, hâlâ uzakta.  

Ben, hâlâ düşmekle kalmak arasında.  

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

SESSİZCE

Seni seveceğim günler biriktiriyorum Bir kitabın aralanmayan sayfasında Ya da şu saksıda duran papatyanın ilk yaprağında Yelkovanın akrebi her ziyaret edişinde Yağmurun toprak kokusunu getirişinde Perdemi aralayıp göğü gördüğümde Seni seveceğim saatler biriktiriyorum Beraber mırıldanacağımız şarkılar Göğsünde uyuyacak olduğum geceler doluyor içime Sarhoş oluyor gece ve biz ayakta duramaz halde... Biz dünyanın döndüğünü bir mezenin yanında fark ederken Seni sevesim gelir aniden Soğuk, çıplak olan ak kavağın dalları Yeşil yeşil kelamını sürdürürken Karşıda ki parkın yeşil salıncağında gülümseyen göçmen çocuğun Tebessümünden dünyaya yaymak isterken Ürkerim, ufacık tebessümü herkese pay ederken. Kalbi andıran bulutun dağılıp parçalandığı vakitlerdeyim Geceden beri ağlayan gökyüzünün, yeryüzündeki mahcubiyeti Daha da koyulaşan beyaz binanın en ucundaki kiremitiyim ben Görmediğim duymadığım her yerdeki acı da hüzün de benim Bu kadar dağılmışken etrafa Seni sevdiğim gün...
Devamı

Kaleme Gelen Kelamlarım -I

Gece  Dudaklarından: sızan ışıkla yıkandı odam Bir çalıntı güneş   Saklıyorum  Mahpus kirpiklerimin zindanında  Sabah uyandığım o ilk saniye Göğsünün dalgası vurur yalnızlığıma,   Soluk alışın Fotosentez yapan bir yıldız Besler karanlığımı yalnız Beynimde kurduğun ülke Sınırları yok  Pasaportsuz giriyorum   Gözlerinin gölgesinin vizesiyle  Her düşünce durağında   Seni istasyon şefi yaptım  Seni görmek için isterim izin "Yok" dersin, bilirim  Bulanık bir siluetin  Hafızamı yoklar durur  Halbuki ezbere bilirdim  Teninin coğrafyasını milim milim Ahmet Arif’in prangası değil bu!   Zamanı büken bir özlem: Dakikaları eriten,   Saatleri mum gibi eğiten,   Geceyi hamur yoğurur gibi   Senin kokunla sarmalayan    Yokluğun bana yazdırdı:   Var olduğun saniyeler Bir mürekkep balığının Karanlığı savuruşu gibi Islattı sayfalarımı Şimdi buradayım: ...
Devamı

KÜLBAHAR

   Kapkaranlık dünyamda bu kadar aydınlık niçin?   Bir yıldız düştü sessizce avuçlarıma bilmem nereden,   Korkuyorum söner diye, tutuşurken içimin,   Bu sır bu kadar yakınken, bu kadar uzak neden?   Bir gülüşün kırıntısı aydınlatan karanlığı içim,   Sıcak bir nefes gibi erir buzlar ruhumda.   Kapkaranlık dünyamda bu kadar aydınlık niçin?   Sanki bahar gizlice dokunmuş yarama…   Belki de küllerimden yeniden doğmak için,   Bu ışık, bu sancı, bu deli rüzgâr kalbimde esen.   Yanmak bile güzelse seninle bir an için,   Kapkaranlık dünyamda bu kadar aydınlık niçin?   Gözlerinde kayboldum, eski ben gitti, Yalnızlık duvarları yıkıldı bir nefeste. "Sevilmek" dedim, "bu nasıl bir mucize?" Kapkaranlık dünyamda bu kadar aydınlık niçin?  
Devamı