SESSİZLİĞİN KIYISINDA
Sessizliğin (h)içliği... Gölgelerin sardığı her yanı bu yolun, Kaybolmuşum benliğime, düşüncelerim olun, Soğuk bir esinti dokunur alnıma usulun, Çalar uykusunu her hayalin, her rüyanın bolun. Bildiğim her şeyi unutturan bir bilinmez, Kimine huzur veren, kimine çelik bir zinmez, Ayağımın altında ezilen toprak, bir hiçmez, Başkasının tacıdır, tahtıdır, ömrünce gülmez. Uzun bir yolculuktur yaşamak, anlaşılmaz, Bir sokak lambası vurur gözüme, anlamsız, Yakıcı bir gerçeği fısıldar bana, acımasız, Sonra karşıdan gelen biri, savurur bırakmaz. Karanlıkla aydınlık arasında gidip gelirim, Hangi ışık doğruyu söyler, asla bilemem, Bu yol son bulacak mı diye sorar, eririm, Hiçliğin kucağında bir toz tanesi olur, silinirim.