TANRIÇANIN KISKANDIĞI GÜZELLİK
Saç tellerinin her birinde bir yaz asılı kalmış Dünyanın her bucağında bir koku, alışılmamış Ve Tanrıça seni kendi yansımasından kıskanmış Bu güzelliğin nasıl asırlarca duyulmamış, şaşmış Seni tanımadan bilirdim sadece klişe Ezber bozduruyor sendeki bu neşe Nasıl güzel gülüp kriz geçirtiyorsun güneşe İnan ki gönülde varsa, senden yanadır başköşe Seni seyrederim her saat memnuniyetle Bu güzelliğin başa bela getirecek bir silsile Hafif bir rüzgar ve kokun değer oldu o yele Gülüşlerini dağıtıyorsun ortalık yerde rastgele Gözlerin güzel bir düştür cennetten çalınan, Saçların altın teli, güneşe meydan okuyan! Dudakların bal damlatır, arılar kıskanır rüyadan, Tanrıça “Bu güzellik bana ait!” dese, yalan… Yürüdüğün yolda güller gönülleri bağlar Gülüşün yüreğimdeki bu ateşi dağlar Zaman seninle soluk alır, sonsuzluk çağlar Bu ihtişamı yaratmak için kâinat dahi ağlar Mecnun’un çölleri yaktığı nefesle yanarken, Leyla’nın gizli yolu senden öğrenir izi. Ateşi söndüren s...